จุดเริ่มต้นของ Let’s get out of Thailand

“อยากมาเขียนกับพวกผมไหม ผมยกประเทศไทยให้คุณ”
นี่คือคำพูดที่ชายหนุ่มวัย24ปีรูปร่างสันทัดหน้าตาป่วงๆได้กล่าวกับชั้นเมื่อไม่นานมานี้
ชั้นจำได้ว่าเป็นเวลาเช้าๆก่อนเข้าเรียนประวัติศาสตร์สังคมไทยเมื่อศุกร์ที่แล้วได้

เขาชักชวนชั้นมาเขียนหนังสือด้วยกันในบล๊อกประหลาดๆที่มีไว้เขียนถล่มประเทศเพื่อนบ้าน
“Let get out of this country : บทใหม่ของหนังสือ แนะนำการท่องเที่ยวเชิง
Negative thinking”

“ผมยกประเทศไทยให้คุณ”

ประเสริฐเหอะ!!

“แนะนำการท่องเที่ยวเชิง Negative thinking”

อยู่ดีๆก็มีคนมาชวนให้เขียนเรื่องให้ตัวเองไม่มีที่ซุกหัวนอน

“ผมยกประเทศไทยให้คุณ”

เอาเลยกู Let get out of Thailand กันเลย

หัวข้อนอกจากจะชวนให้ไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว
ยังชวนให้ต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปอยู่กับทักษิณอีกด้วย

-Let get out of Thailand-

เยี่ยมมาก ให้ออกจากประเทศไทย แล้วแบบนี้กูจะไปอยู่ไหน?

.
.
.

จะว่าไปมันก็เป็นความผิดของชั้นเองนะ …
ที่ไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศเป็นวรรคเป็นเวรเลยไม่มีเรื่องประเทศอื่นๆมาให้ติฉินนินทา

มันอาจดีก็ได้นะ …
การเขียนหนังสือกับพวกเขา
อาจเข้ามาเป็นปัจจัยที่ทำให้ชั้นต้องออกเดินทางไปต่างประเทศเห็นโลกภายนอกมากขึ้น
เพียงแต่ชั้นอาจไม่มีโอกาสกลับเมืองแม่อีกเลยก็เท่านั้น

.
.
.

อืม….
แต่จะว่าไป
ชั้นก็ไม่เคยมีNegative thinkingอะไรที่จะก่อให้เกิดอคติกับเมืองไทยเลยหนินะ
ชั้นว่าประเทสเราก็ดีออก
ไม่เห็นมีอะไรที่ชั้นรับไม่ได้เลย

รถติดชิบหาย ชั้นก็รับได้.

ค่าเงินไม่ทรงตัว ชั้นก็รับได้.

ปฎิวัติรัฐประหาร ชั้นก็รับได้.

BTSมาธนบุรี8ปีสร้างไม่เสร็จ ก็รับได้.

จะอะไรกันนักหนาเชียว~

รัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติพิมพ์ผิดพิมพ์ตกเป็นวรรคเป็นเวร ชั้นยังรับได้เลย.

ไม่เห็นประเทศเราจะมีอะไรที่ชวนให้คิดเป็นNegative thinkingซะอย่างเดียว
ชั้นว่าเมืองไทยเป็นสถานที่ดีที่สุดในโลก
เพราะคงไม่มีที่ไหนอีกเเล้วที่คนรวยจะสามารถใช้ความเป็นอภิสิทธิชนได้ดีขนาดนี้
คงไม่มีที่ไหนอีกเเล้ว
ที่เราจะสนุกกับการถ่ายรูปกะรถถังกันได้แม้จะมีรัฐประหารกันอยู่
และคงไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่กะเหร่จะโด่งดังหยังกะข้าวหลามหนองมนหรือหอไอเฟลกรุงปารีสอย่างบ้านเรา

เมืองไทยอยู่สบายดี ชั้บชอบ ปิดหูปิดตานิดหน่อยก็อยู่ได้ ชั้นรักเมืองไทยจังเลย
เย้